Kliknij na części roweru, by doświadczyć choć

trochę z naszych przeżyć. Zapraszamy!

Wreszcie po miesiącach ociągania się zabrałem się za budowę tej nieznacznej strony. Generalnie jest to relacja z naszej rowerowej podróąy do Chorwacji. Trwała cały miesiąc (wyjechaliśmy 24 VIII a wróciliśmy 23 IX) i przepedałowaliśmy w

tym czasie ponad 2200 kilometrów. Jeżeli ktoś planuje taką podróż, a troszeczkę się boi to naprawdę nie ma czego. Można spotkać tak wielu miłych ludzi, zobaczyć tak wiele wspaniałych krajobrazów, a przy tym w trasie naprawdę nie jest tak ciężko, jak się na początku wydaje. Nawet do parudziesięciokilogramowych sakw bardzo szybko można się przyzwyczaić. Jeżeli myślicie, że jesteśmy typami z bajeranckim sprzętem i milionem rowerowych gadżetów, to bynajmnej. Przykład: Adam i Jacek przez cały wyjazd jeĄdzili w sandałach, a nasze rowery to z pewnością nie technologie ery kosmicznej.

Przy okazji udzielamy kilku porad i prezentujemy imponujący (przynajmniej dla nas) zbiór paruset zdjęć z wyprawy.

Jest to naprawdę cudowny sposób podróżowania. Człowiek nie jest zależny od innych, jak w przypadku stopa. Rower gwarantuje niesamowitą wolność, a przy okazji pozwala zobaczyć po drodze mnóstwo rzeczy, które umykają zza okna samochodu, a tym bardziej autokaru (o samolocie nie wspomnę). Przy okazji poznać można mnóstwo wspaniałych ludzi, którzy, widząc pył na twarzy rowerzysty i widząc zmęczenie, trochę podziwiają tego drugiego człowieka i przy okazji potrafią się otworzyć i pokazać najlepsze, co mają w sobie i co mogą zaoferować innym. Przywraca to przede wszystkim wiarę w człowieka i dobro jakie może z sobą przynieść

Prosimy o wyrozumiałość, jeżeli chodzi o wszelkie błędy występujące na tej stronie i życzymy wszystkim podobnych podróżniczych doznań.

Gosia

Jacek

Małgorzata, zwana Pacią przez

Mroków - ulubione miejsce Jacka na Ziemi

jeszcze coś będzie, mam nadzieję

przyjaciół z piaskownicy, Małą przez znajomych z huśtawki, Małą Gosią przez rodzinkę zza wody, a Maśgosią przez synka chrzestnego. Od początku przyzwyczajona do spartańskich warunków, jako że na pierwsze, zimowe, spacery wynoszono ją w torbie podróżnej. Na rowerku podróżuje z wielką przyjemnością odkąd została poczęta- 5 pierwszych miesięcy dopingując do szybszego pedałowania mamę, a po narodzinach- już oboje rodziców.

Przedszkoli zaliczyła kilka. Pokochała siatkówkę będąc w klasie sportowej. Prócz siatki zaczęła trenować judo. Kontuzja przyhamowała rozwój tej jakże obiecującej zawodniczki. Zasiliła więc społeczność liceum, lata cudne tam przeżyła. Kształci się na panią doktor.

Z zamiłowaniem maluje i fotografuje, ogląda, odkrywa, odwiedza, zwiedza, słucha, czasem coś wyrzeĄbi lub wymysł inaczej urzeczywistni.

Największym zwierzątkiem w domu jest obecnie Kępcia- półtoraroczna chomiczka, która wciąż marzy o wolności. Namiastkę daje jej zielona plastikowa kula, w której przemierza świat. W akwarium wartę pełni glonojad o wdzięcznym, dĄwięcznym i oryginalnym imieniu Glonek. Od zwierzątek w otoczeniu Małgosi z pewnością się roi, jednak większości nie zna z widzenia, a co dopiero z imienia. W pokoju zwisają jej paprotki (choć nie są jej obojętne) i stroszą kolce kaktusy.

Kontakt: lappa@go2.pl

Adam

Urodziłem się w Wawie w 1983 roku. Tu też chadzałem do przedszkola, podstawówki i liceum. Pozdrawiam przy okazji wszystkich znajomych z wyżej wymienionych placówek oświatowych. I tyle biografii. Teraz studiuję nauki Polityczne na UW. Nie polecam. Jest trochę nudnawo, chodĄ na paru przedmiotach można nawet ucho

zaczepić. Lubię jeĄdzić na rowerze, uwielbiam kino, ostatnimi czasy szczególnie najnowsze skandynawskie i japońskie lat 30 – 60 tych. Bardzo lubię Dickens’a. Czytam Gazetę Wyborczą. Nie mam w domu zwierząt. Opiekuję się za to cytrynką, którą dostałem od koleżanki na wprowadzkowe do nowego mieszkania. I tyle!

Kontakt: szabo@autograf.pl, szabo@gazeta.pl, szabo@acn.waw.pl