Style, kierunki, terminy
unizm
koncepcja artystyczna, stworzona przez W.
Strzemińskiego, podbudowana teorią i potwierdzona
praktycznym działaniem artysty. Teoretyczne podstawy unizmu
zawiera rozprawa Strzemińskiego Unizm w malarstwie ogłoszona w 1928, a następnie książka napisana
wspólnie z K. Kobro Kompozycja przestrzeni - obliczanie rytmu czasoprzestrzennego, wydana w 1931. Artysta
pisał w niej że: "unizm malarstwa wymaga jednozgodności wszystkich elementów obrazu z jego danymi przyrodzonymi, że płaskość całej powierzchni
obrazu jest jego cechą przyrodzoną, a więc że cały
obraz po namalowaniu powinien tworzyć powierzchnię jednolicie płaską". Strzemiński dążył w swoich
obrazach unistycznych, których powstało ok. 10, do
ujednolicenia powierzchni i jednolitego natężenia formy. Osiągał to przez zestawienia kolorystyczne o wielkiej
subtelności, sprowadzone niemal do jednego tonu,
oraz przez jednostajnie zagęszczone wypełnienie
płaszczyzny reliefowo wypukłymi, swobodnie wijącymi się (jak sznurki nałożone na powierzchnię) liniami, związanymi organicznie z płaszczyzną płótna
i jego prostokątną formą.