Style, kierunki, terminy
puryzm
kierunek we współczesnym malarstwie francuskim powstały po kubizmie. Manifest puryzmu, Apres le cubism, został ogłoszony w 1918 przez A. Ozenfanta i E. Jeannereta, który potem, pod pseudonimem Le Corbusier - stał się jednym najwybitniejszych architektów XX w. W manifeście autorzy oceniali krytycznie osiągnięcia kubizmu. Stwierdzali oni, że estetyka kubistyczna, po stworzeniu malarstwu w początkowym okresie solidnych podstaw teoretycznych, zarzuciła następnie pierwotną dyscyplinę dochodząc do dekoracyjności i spłycenia; twórcy puryzmu dążyli do oczyszczenie sztuki z tych naleciałości. Drogę do tego widzieli w odrzuceniu czynnika fantazji i eksperymentu. Odtwarzane przedmioty miały zachować swój autentyzm i prostotę architektoniki, sprowadzone do surowej, ascetycznej syntezy kształtu i barw. Jako wzór przyjęto maszynę. Artyści cenili jej absolutną doskonałość osiągnięta dzięki negacji wszystkiego, co wykracza poza jej funkcjonalność. Purystyczna teoria sztuki nakazywała pozbawienie dzieła wszystkich elementów poza niezbędnymi. Wskutek swoich nadto surowych rygorów puryzm nie wniósł do malarstwa nowych elementów ani nie pozyskał dla swojej teorii i poszukiwań szerszego grona zwolenników. Po 1924 przestał istnieć. (franc. purisme)