Style, kierunki, terminy
neoimpresonizm
kierunek w malarstwie stworzony we Francji w latach 80. XIX w.; pierwsza wystawa neoimpresjonistów odbyła się w 1884, zaś nazwę kierunku wprowadził krytyk F. Feneon w 1886. Neoimpresonizm powstał z potrzeby usystematyzowania i uściślenia zasad malarskich impresjonizmu, jako jeden z nurtów postimpresjonizmu. Przez dążenie do zdyscyplinowanej, świadomej kompozycji, posługiwanie się celowymi, oszczędnymi formami, budowanymi trójwymiarowo i przestrzennie przy zastosowaniu zasad dywizjonizmu i techniki pointylizmu, neoimpresonizm stał się w rezultacie zaprzeczeniem impresjonizmu. Czołowym twórcą neoimpresonizmu był G. Seurat, a teoretyczne podstawy kierunku sformułował w 1899 P. Signac w rozprawie Od Eugeniuszu Delacroix do neo-impresjonizmu. Do kręgu neoimpresjonistów należeli też C. Pissarro, A. Dubois-Pillet, H. Edmond-Cross, Ch. Angrand; jego wpływom uległ również V. van Gogh.