słownik - M
maswerk - dekoracja arch. charakterystyczna dla
sztuki got. M. składał się z elementów geom. (laskowań, kół, odcinków koła, stylizowanych trój- i
czteroliści, rybich pęcherzy) wykonanych w kamieniu i cegle.
M. stosowano do wypełniania gł. ażurowych otworów
okiennych, rozet, przeźroczy, wimperg, balustrad i in.
elementów arch.; niekiedy także pól ściennych (zw.
ślepym.). M. przyjęły się również jako motyw dekor.
w rzemiośle artyst. (snycerstwo, złotnictwo itp.).
(niem. Masswerk)
metopa: l) kwadratowa lub prostokątna płyta
między tryglifami na fryzie belkowania doryckiego. W
budownictwie drewn. m. terakotowe wypełniały przestrzeń między występującymi na zewnątrz
zakończeniami belek stropowych; w budownictwie kam. zdobione były najczęściej płaskorzeźbami; 2) również
określenie rysunku na brzuścach waz gr., skomponowanego w polu zbliżonym do kwadratu.
mezzanino - półpiętro, niska kondygnacja
międzypiętrowa, zwykle między parterem a pierwszym
piętrem bądź stanowiąca ostatnią kondygnację; m.
występowało najczęściej w nowoż. architekturze pałacowej; przeznaczone na pokoje dla służby, dzieci
lub gościnne.