słownik - L
laserunek - lazerunek, przezroczysta warstwa
wykończeniowa farby, położona na powierzchni obrazu
olejnego lub temperowego, zmieniająca zabarwienie
partii pokrytej l.; farby laserunkowe otrzymuje się
bądź przez użycie laserunkowych pigmentów, bądź
przez zwiększenie ilości spoiwa w stosunku do ilości
pigmentu kryjącego, czy przez użycie barwnika rozpuszczonego w spoiwie. Laserowanie znane
było już w starożytności; w średniowieczu stosowane
początkowo do pokrywania srebra mającego naśladować złoto, a od XVI w. w partiach malowanych
obrazu. (daw. niem. (g) lacieren, z franc. glacer)
loggia: l) pomieszczenie otwarte na zewnątrz,
zwykle przesklepione, usytuowane zazwyczaj w elewacji budynku na całej jej szerokości lub na krótszym
odcinku, na jego narożu, na parterze lub piętrze, zamknięte kompozycyjnie i nie będące ciągiem
komunikacyjnym, służące gł. jako miejsce dla wypoczynku i widokowe. L. były szczególnie charakterystyczne dla
renes. oraz manieryst. pałaców i will. We współcz.
architekturze l. nazywane są balkony wnękowe; 2) w
miastach wł. wolno stojący, niekiedy piętrowy budynek, otwierający się arkadami, na trzy lub cztery
strony, przeznaczony na uroczystości publ., także na zebrania organizacji zawodowych lub dla celów handl.;
charakterystyczny dla miast wł. od XIV w.