architekci
Henryk Marconi 1792-1863
Architekt polski pochodzenia włoskiego. Studiował w Bolonii, od 1822 działał w Polsce. Był biegłym eklektykiem, sięgającym zwłaszcza do wzorów renesansowych, choć posługiwał się również formami gotyckimi (pałac Paców w Dowspudzie, 1822-23). Jego główne prace powstały w Warszawie: pałac Paca (1824-26), kościół św. Karola Boromeusza przy ul. Chłodnej (1841-49), dworzec Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej (1844-45), wodozbiór w Ogrodzie Saskim (1852-54), hotel Europejski (1854-56), gmach Towarzystwa Kredytowego Ziemskiego (1856-58), kościół w Wilanowie (1857-70), kościół Wszystkich Świętych (od 1861). Architektami byli też jego synowie: Władysław (1848-1915) - twórca hotelu Bristol (1898-1900) oraz Leandro (1834-1919), projektant Banku Handlowego (1873), pałacu Raua przy Al. Ujazdowskich (1875-77), synagogi na Tłumackim (1875-77) pałacu Sobańskich (1876) i Zamoyskich (1878).