architekci
Antonio Corazzi 1792-1877
Włoski architekt. Ukończył Akademię we Florencji (l8l6),w 1818 przybył do Polski na wezwanie rządu Królestwa Kongresowego i przebywał tu do 1847. Pracował głównie w Warszawie i wywarł duży wpływ na obraz miasta, wznosząc wiele okazałych budowli utrzymanych w stylu późnego klasycyzmu. Dość konwencjonalny i zachowawczy w doborze form (częste użycie portyków kolumnowych), umiał zachować umiar w stosowaniu dekoracji i w udany sposób zestawiał bryły budowli ze spiętrzanych elementów. Główne dzieła: Pałac Staszica (Warszawskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk, 1820-23), pałac Mostowskich (1823), zespół budowli przy Placu Bankowym, z siedzibą Komisji Rządowej Przychodów i Skarbu (1824-26), pałacem Lubeckiego (1825) i Bankiem Polskim (1828-30), pałac arcybiskupa Hołowczyca (1820) i Teatr Wielki (1825-35), do którego włączył (jako boczne skrzydło) aignerowską kamienicę z wydłużonym portykiem kolumnowym.